Overzicht juni 2018

Svbjuni2018gr

De maand juni 2018 laat weer een behoorlijke lijst aan mensenrechtenschendingen zien. Staat van Beleg wist er 695 te registreren en nog 141 rapporten. (Zie ook ons archief)

 English text –

 

Vorige maand zijn we getuige geweest van een aantal valse claims die door Israëlische functionarissen en woordvoerders van het Israëlische leger werden verspreid om de gruwelijke oorlogsmisdaad, het doden van de 23-jarige verpleegkundige Razan Al-Najjar, te rechtvaardigen. De eerste reactie van het Israëlische leger was dat er onopzettelijk op haar geschoten was. Daarna kwam een andere leugen waarbij werd geclaimd dat Razan door Hamas gebruikt was. In een gefabriceerde video wordt Razan getoond die zegt dat ze als “menselijk schild” optrad. Dit is slechts een voorbeeld van hoe Israël haar eigen waarheid fabriceert. Het is tijd om wat andere valse claims onder de loep te nemen die we keer op keer terugzien in de media.

 

Over de oprichting van Israel

“Er waren geen Palestijnen in Palestina voordat het Zionisme aan de macht kwam”

In werkelijkheid heeft Israël 750,000 van deze vermeende fictieve mensen in 1948 in de loop van het geweer etnisch gezuiverd. Tussen 1947 en 1949 zijn er 419 Palestijnse dorpen met de grond gelijkgemaakt.

 

“Israël heeft de woestijn laten bloeien”

De oorspronkelijke bewoners van Palestina hebben altijd standgehouden. Palestina was tamelijk welvarend, zowel voor Arabische als Joodse Palestijnen. Gedurende het zaaiseizoen van 1944-1945 werd er bijvoorbeeld bijna 210,000 ton graan verbouwd in Palestina waarvan 193,376 ton Arabische gewassen, in vergelijking met 16,579 ton Joodse gewassen.

 

“Joden en Arabieren zijn altijd met elkaar in conflict geweest in de regio

Over het algemeen konden Joodse Palestijnen prima overweg met hun Arabische buren. Daar kwam verandering in met de opkomst van de zionistische beweging. Zionisten wezen het recht van Palestijnse zelfbeschikking af en wilde Palestina voor zichzelf om een “Joodse staat” op te richten in een regio waar de Arabieren de grootste meerderheid vormden die het meeste land in bezit hadden.

 

“De Verenigde Naties hebben Israël opgericht”

De Verenigde Naties hebben niet de bevoegdheid om land in te nemen van een groep mensen en over te dragen aan een andere groep mensen. De Algemene Vergadering van de VN heeft een “UN Special Commission on Palestine (UNSCOP)” in haar Resolutie 181 slechts onderschreven als aanbeveling.  Men heeft vaak beweerd dat deze resolutie Palestina heeft “verdeeld”, of dat het leiders van de zionisten heeft voorzien in een legaal mandaat voor hun daaropvolgende declaratie van het bestaan van de staat Israël. Al deze claims zijn  onjuist. Het is onnodig om te zeggen dat Palestina officieel verdeeld zou zijn. Deze aanbeveling zou namelijk door zowel de Joden als de Arabieren geaccepteerd moeten zijn geweest, en dat was niet het geval.

 

“De Arabieren hebben een kans gemist om hun eigen staat te hebben in 1947″

Het verdeelplan was geenszins, bedoelt om een “mogelijkheid” voor de Arabieren te creëren. Arabieren vormden de grote meerderheid in Palestina, zelfs na de massale immigratie van Europese (bekeerde) Joden. In 1922 vormden Joden 11% van de bevolking en in 1947 was dit ook nog maar 33%. Het verdeelplan wees echter 55% van het land aan de Joden.

 

“Israël heeft “het recht te bestaan”

Naties hebben geen rechten. Mensen hebben rechten. Het gaat om het recht voor alle mensen van zelfbeschikking. Het zijn niet de Arabieren die de Joden dat recht hebben ontzegd maar de zionisten aan de  Arabieren. De terminologie van Israel’s “recht te bestaan” is keer op keer aangewend om dat feit te verduisteren.

 

“God heeft het land aan de Joden gegeven dus de Arabieren zijn de bezetters”

Zelfs vanuit een theologisch standpunt gezien is deze claim onjuist. In de bijbel kunnen we lezen dat Yahweh, de God van Abraham, Isaak en Israël, zei dat het land van de Hebreeuwen zou kunnen zijn wanneer ze Zijn geboden zouden gehoorzamen. Echter, zoals de bijbel verhaalt, de Hebreeuwen keerden zich tegen Yahweh tijdens al hun genaraties.

 

Over Hamas en oorlogsmisdaden

“Alleen Hamas is schuldig aan oorlogsmisdaden, niet Israël”

Er zijn vele, vele rapporten van willekeurige, opzettelijke aanvallen tegen burgers en andere oorlogsmisdaden uitgevoerd door Israël, inclusief rapporten van “United Nations “fact finding missions”, Human Rights Watch en Amnesty International. Tijdens de recentelijke protesten in de Gazastrook, de “Great Return March”, heeft het Israëlische hoger gerechtshof een legale poging van mensenrechtenorganisaties afgewezen om militaire wetgeving, die soldaten toestaan met scherp te schieten op ongewapende burgersongedaan te maken.

Videobeelden van de Israëlische aanvallen op de Gazastrook in 2014.

 

“Hamas gebruikt burgers in de Gazastrook als menselijke schilden”

Dit is een van de meest herhaalde valse claims in het repertoire. Er is niet alleen geen bewijs dat Hamas menselijke schilden gebruikt, het is eigenlijk Israël zelf dat systematisch gebruik heeft gemaakt van Palestijnse kinderen als menselijke schilden. In 2005 heeft het Israëlische hoger gerechtshof al vastgesteld dat Israëlische soldaten Palestijnse burgers 1,200 keer hebben ingezet als menselijke schilden in de voorafgaande 5 jaar en ze doen dat nog steeds.

 

“Hamas slaat wapens op in Palestijnse huizen”

Israël moet nog steeds bewijzen dat Hamas civiele infrastructuur heeft gebruikt om wapens op te slaan. In 2012 maakte Israël valse claims waarbij gesuggereerd werd dat de UNRWA haar kantoren had laten gebruiken voor terroristische activiteiten. In 2014 heeft UNRWA zelf een verklaring afgelegd van raketten in scholen van UNRWA, maar zoals later bleek zou het hier niet om raketten gaan. Internationale mensenrechtenorganisaties die de claims onderzocht hebben bevestigden ook dat het niet waar was. Ironisch genoeg vernielde Israël vele civiele gebouwen, waaronder ziekenhuizen.

 

“Israël moet zichzelf beschermen omdat Hamas, de PLO en de Palestijnse bevolking haar willen vernietigen”

De PLO en Fatah hadden de staat Israël al erkend in 1988, bij de conferentie in Madrid in 1991, bij de Oslo akkoorden in 1993 en in de VN Resoluties 242 en 338. Zelfs Hamas was welwillend om Israël’s bestaansrecht te erkennen. In 2017 heeft Hamas officieel haar handvest aangepast met een meer gematigd standpunt ten opzichte van Israël.

 

“Hamas is nooit opgehouden met het afvuren van raketten naar Israël”

In de periode tussen 22 november 2012 tot 7 juli 2014, net voor de ‘Gaza oorlog’, schond Israël de staakt-het-vuren-overeenkomst 191 keer (resulterend in 19 doden en 81 gewonden) en Palestina 75 keer (resulterend in 3 gewonden). Op 26 August 2014, kwamen Israël en de Palestijnse autoriteit een nieuwe staakt-het-vuren overeen. Voor het einde van het jaar had Israël die overeenkomst al 94 keer geschonden en slechts 1 raket was vanuit de Gazastrook afgevuurd, waarvoor Hamas geen verantwoordelijkheid claimde. Israël is niet gestopt met haar aanvallen en iedere maand documenteren we nieuwe schendingen. Omdat de Palestijnen een eigen staat is ontzegd met een bijbehorend leger zijn de mogelijkheden voor een respons voor de Palestijnen in de Gazastrook uiterst gering en blijft dit beperkt tot het afvuren van primitieve raketten zonder exploderende kogels. Dit is alles wat de Palestijnen in huis hebben voor hun verdediging tegen een Israëlische overmacht.

 

Infographic by visualizingpalestine.org/

Infographic by visualizingpalestine.org

 

“Het bewind van Hamas, niet de Israëlische blokkade, is de oorzaak van de humanitaire crisis in de Gazastrook”

Israël vertelde V.S. functionarissen in 2008 al dat het de economie van de Gazastrook “op de rand van de  ondergang” zou houden, functionerend op het laagste niveau om druk op Hamas uit te oefenen. Israël maakte nauwkeurige berekeningen van Gaza’s dagelijkse behoefte aan calorieën ter voorkoming van ondervoeding en houdt een lijst van voedingsmiddelen bij die ofwel toegestaan ofwel verboden zijn de Gazastrook binnen te komen. Sinds de blokkade handhaaft Israël een volledige controle op de lucht boven, de zee onder en het land om de Gazastrook. Dit omvat controle over de import, export, water, elektriciteit, internet, radio and mobiele telefooncapaciteit. Zelfs wanneer Hamas niet geheel onschuldig zou zijn dan ligt de oorzaak van het dagelijkse economische geweld nog steeds bij de Israëlische blokkade.

 

Over de Israëlische democratie en ‘morele normen’

“Israël is de enige democratie in het Midden-Oosten”

Er zijn veel argumenten om aan te kunnen tonen dat Israël helemaal geen democratie is. Meer dan 5 miljoen Palestijnen worden gelijke rechten ontzegd en 4 miljoen Palestijnen in de Bezette Gebieden hebben geen recht om te stemmen op de overheid die hun levens beheersen. De 1.2 miljoen Palestijnse Israëliërs die 20% uitmaken van de Israëlische bevolking hebben een tweederangs staatburgerschap vanwege de vele Israëlische discriminerende wetten tegen niet-Joden. In 2017 beschuldigde een VN rapport Israël ervan een “apartheidsregime die de Palestijnse bevolking in haar geheel onderdrukt en domineert” te hebben opgericht.

 

“Er is geen apartheid in Israël”

Terwijl er geen duidelijk aangegeven scheiding van leefruimtes is zoals het geval was in Zuid-Afrika worden de levens van Palestijnen gecontroleerd door een  systeem van wetten en praktijken die gebaseerd zijn op geïnstitutionaliseerde discriminatie, zoals gescheiden wegen en juridische systemen. Dit maakt dat Israël een apartheidsstaat is.

Infographic by visualizingpalestine.org

Infographic by visualizingpalestine.org

“Israël heeft een onahankelijke rechterlijke macht”

Palestijnen onder Isrsaëlische controle in de Westelijke Jordaanoever worden berecht onder Israëlische militaire wetgeving, in tegenstelling tot illegale Joodse kolonisten die berecht worden onder Israëlisch burgerlijk recht. De militaire aanklager -die zelfs hetzelfde uniform draagt als de rechter-  heeft niet veel bewijsvoering nodig. De getuigenis van een enkele soldaat kan een minderjarig kind in de gevangenis doen belanden. Dit resulteert in een onthutsende 99.7% veroordelingspercentage voor Palestijnen.

 

“Het Israëlische leger is het meest morele leger in de wereld”

Wanneer we Israël’s gebruik van menselijke schilden, het doden van 551 kinderen in de Gazastrook in 2014, de vele  buitengerechtelijke executies en geweld in de Westelijke Jordaanoever en de Gazastrook, het neerleggen van messen, de graffiti van hatelijke leuzen op gebouwen in bezet Palestina, het stelen van geld, het martellen en misbruiken van Palestijnse kinderen, de nachtelijke invallen in huizen als intimidatietactiek, in ogenschouw nemen kunnen we terecht stellen dat Israël NIET het meest morele leger in de wereld heeft.

 

“Israel heeft een vrije pers”

De Israëlische media moet haar artikelen bij de IDF censor indienen voor publicatie. Om een krant uit te kunnen geven heb je een vergunning nodig van het ministerie van Binnelandse Zaken. In de afgelopen decennia zijn er 62 van zulke aanvragen afgewezen. Buitenlandse media kunnen geen perskaart van de overheid krijgen zonder een overeenkomst te tekenen waarin de verplichting wordt aangegaan de censuurwet te respecteren. Israël geeft ook miljoenen Shekels uit om staatspropaganda te promoten in de buitenlandse media en belemmert vrijheid van informatie door zwijgplicht.

 

 Over de bezetting en nederzettingen

“Israëlische nederzettingen zijn niet illegaal”

De VN-veiligheidsraad heeft herhaaldelijk Israëlische nederzettingen in de Westelijke Jordaanoever veroordeeld als illegaal onder resolutie 446 van 22 maart 1979. Bovendien verklaart Artikel 49(6) van het Vierde Verdrag van Gèneve van 1949: ‘De bezettende macht zal geen delen van haar eigen burgerbevolking deporteren of verplaatsen naar bezette gebieden.’

 

“De Gazastrook wordt niet bezet door Israël”

Israel beheert de landgrenzen, het luchtruim en de territoriale wateren van de Gazastrook. De wetgeving van bezetting is van toepassing wanneer een staat “effectieve controle” heeft over het desbetreffende gebied. Het ontstaan en de voortzetting van een bezetting is niet afhankelijk van een instituut dat de levens beheerst van een lokale bevolkingsgroep, maar alleen over de omvang van haar militaire controle in het gebied. Bovendien kan een bepaald gebied bezet bevonden worden, zelfs wanneer een leger geen vastgestelde aanwezigheid heeft in het gehele gebied.

 

Over zelfverdediging en ‘de Arabische bedreiging’

“De Arabische landen hebben Israël gedreigd met vernietiging in 1967 en 1973″

Het was Israël die de eerste stap deed en de “Zesdaagse Oorlog” ontketende. Vroeg in de morgen van 5 juni 1967 lanceerde Israël soldaten in een verrassingsaanval op Egypte en vernietigde 90% van de Egyptische luchtmacht terwijl de meeste van haar vliegtuigen nog aan de grond waren. Israëlische grondtroepen vervolgden daarna met een invasie in de Gazastrook en de Sinai. Nu claimt Israël echter dat het om een preventieve aanval ging terwijl er geen directe dreiging van Egypte tegen Israël was. Gedurende de oorlog in 1973, vielen Egypte en Syrië zodoende hun eigen gebied binnen, toen onder illegale bezetting van Israël.

 

“Palestijnen verwerpen de tweestatenoplossing omdat ze Israël willen vernietigen”

In een enorme concessie aan Israël, had Yasser Arafat’s Palestijnse Vrijheidsbeweging (PLO) de staat van Israël al in sinds 1970 erkend en accepteerde ze de tweestatenoplossing. Ondanks dit bleven Westerse media tot de negentiger jaren rapporteren dat de PLO deze oplossing afwees en in plaats daarvan Israël van de kaart wilde vegen.

 

“Israël is een baken van beschaving tussen de Arabische ‘wilde beesten”

Wilde beesten‘ is hoe premier Netanyahu de Arabieren noemde woonachtig in landen rond Israël en hij was niet de enige politieke figuur die Arabieren en Palestijnen in het bijzonder dehumaniseerde. Maar is Israël echt zo’n baken van beschaving? Het antwoord is nee. Veel Israëlische vrouwen zijn onderworpen aan sexuele intimidatie, de Israëlische maatschappij en politiek zijn LGBTQ-onvriendelijk, racisme tiert welig en jonge kinderen worden geïndroctineerd met negatieve stereotypen en haat naar Arabieren. Israël wordt omschreven als een uitermate militaristische koloniale cultuur welke superieur is aan de Palestijns-Arabische manier van leven.

 

Overige valse claims

“De V.S. is een eerlijke onderhandelaar en heeft geprobeerd om vrede te brengen in het Midden-Oosten”

De V.S. geeft Israël jaarlijks $3.7 miljard aan militaire steun terwijl Palestina niets krijgt. De V.S. steunt tevens Israëlische misdaden diplomatiek, inclusief haar frequente gebruik van vetorecht in de UN waarmee ieder onderzoek naar Israëlische oorlogsmisdaden wordt tegengehouden.

 

“De UN is bevooroordeeld tegen Israel”

In 2016 richtte de VN Veiligheidsraad zich voornamelijk op Noord-Korea, Congo, Mali, Somalië en Libië. Soedan en Zuid-Soedan zorgde voor elf Veiligheidsraadresoluties, terwijl slechts een resolutie Israël en de bezette Palestijnse gebieden behandelde. Het was de eerste in bijna acht jaar. Wanneer de VN bevooroordeeld is dan zou het tegen Palestina zijn omdat Palestina niet eenzelfde behandeling geniet als andere koloniën die onder buitenlandse dominantie en onderdrukking leven.

 

“De tunnels in Gaza bestaan alleen voor terreuractiviteiten”

De reguliere media heeft de Israëlische kant van het verhaal blind overgenomen aangaande de tunnels in de Gazastrook door deze ‘terreurtunnels’ te noemen. De tunnels zijn een levenslijn voor de mensen in de Gazastrook en worden gebruikt om allerlei producten te importeren, variërend van thee en babyvoeding tot vee en verse vis uit Egypte. Kunnen wapens ook op deze manier binnenkomen? Ja. Maar wanneer wapens binnen zouden komen via wegen zouden we deze dan ‘terreurwegen’ noemen? Tuurlijk niet. Het is onnodig te zeggen dat de mensen uit de Gazastrook liever hun eigen vliegveld, haven en wegen gebruiken om hun economie in stand te houden. Israël heeft dit echter onmogelijk gemaakt.

candy

Een tunnelwerker in de Gazastrook transporteert snoep (foto door UPI)

 

Post navigation

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>