Overzicht augustus 2019

De Palestijnse journalist Attia Darwish die in zijn gezicht werd geraakt door een traangasgranaat. Foto:  Nidal Al-whaidy

De Palestijnse journalist Attia Darwish die in zijn gezicht werd geraakt door een traangasgranaat. Foto: Nidal Al-whaidy

De maand augustus 2019 registreerde Staat van Beleg 714 schendingen en 152 rapporten. (Zie ook ons archief). Deze maand schrijven we over de toename van Israëlische schendingen tegen de Palestijnse media.

– English text –

In april van dit jaar zagen we een plotselinge afname van Israëlische schendingen gepubliceerd door lokale Palestijnse nieuwsagentschappen. Voorheen konden we zo’n 700 tot 800 en soms meer schendingen per maand rapporteren maar in april waren het er slechts 620. In de daaropvolgende maanden zagen we dat deze trend zich voortzette. In mei konden we 603 schendingen rapporteren en in juni slechts 542. Vanaf juli begonnen we arrestaties per persoon te rapporteren en dit resulteerde in een hoger aantal schendingen.

We wisten dat de schendingen eerder toenamen dan afnamen zoals we konden opmaken uit persoonlijke verslagen op Facebookpagina’s. Toen de lokale nieuwsagentschap Ma’an plotseling vanaf 19 juni stopte met haar Engelstalige berichtgevingen vermoedden we dat er serieus iets aan de hand moest zijn en begonnen we ons af te vragen wat de reden was. In de maanden die volgden zagen we een aantal zorgwekkende rapporten en gebeurtenissen die een aantal van onze vragen beantwoordden.

 

“Tot dusver hebben we tijdens onze reizen door Palestina een massale en hopeloze mensenrechtencatastrofe ervaren. – Het is dus niet verwonderlijk dat de dader van deze misdaden probeert te beperken hoeveel we kunnen zien en rapporteren.”

– Abby Martin (Telesur) –

 

Zorgwekkende rapporten en gebeurtenissen met betrekking tot schendingen tegen de Palestijnse media. 

Rapporten

  • Het eerste rapport dat we lazen is van de “Government Media Office” (GMO) uit de Gazastrook dat 105 schendingen tegen de Palestijnse media rapporteerde gedurende de maand mei. De GMO rapporteerde onder andere dat 11 mensen van de pers waren gearresteerd, een aantal waren als menselijke schild gebruikt en vier personen hadden een gevangenisstraf opgelegd gekregen. Het rapport vermeldde ook dat er 8 aanvallen waren geweest tegen journalisten tijdens hun werk en dat er 2 invallen in huizen waren waarbij mobiele telefoons, laptops en auto’s in beslag werden genomen. Verder gaf het rapport aan dat de Israëlische bezettingsautoriteit journalisten verboden had om 12 nieuwswaardige evenementen te verslaan en dat 6 journalisten een boete kregen opgelegd. Tijdens het tweedaagse militaire offensief tegen de Gazastrook in het begin van mei vernielde het Israëlische leger vier kantoren van nieuwsagentschappen. Tenminste 50 Facebookaccounts en pagina’s van Palestijnse journalisten en nieuwsagentschappen werden afgesloten in mei.
  • Een tweede rapport komt van “The Palestinian Center for Development and Media Freedoms” (MADA). Het rapport wijst op het hoge aantal schendingen die de persvrijheid in Palestina heeft getroffen gedurende het eerste half jaar van 2019. MADA registreerde en documenteerde een totaal van 330 aanvallen tegenover 277 aanvallen in dezelfde peiode in 2018, een toename van 53 aanvallen of 19%.
  • Een derde zorgwekkend rapport komt van “Sada Social Center”. Het centrum documenteerde een aantal schendingen, waarvan de meeste op Facebook. Alleen al in juli heeft Facebook 23 schendingen met Palestijnse content op haar naam staan. De schendingen variëren van de verwijdering van pagina’s en persoonlijke accounts tot tijdelijk blokkeren en het onder valse voorwendselen verwijderen van berichten. Volgens Sada heeft WhatsApp Messenger in dezelfde periode 22 keer telefoonnummers geblokkeerd die toebehoren aan Quds News Network. In augustus documenteerde Sada meer dan 17 schendingen tegen Palestijnse content op sociale media. Facebook heeft 15 schendingen op haar naam staan variërend van verbanningen, verwijdering, publicatie tot het verwijderen van publicatie. Er werden verder restricties opgelegd aan de volgende Palestijnse pagina’s: “Aneen Al-Qaidi”, “The Higher National Commission of the Great March of Return”, “Ramallah Mix”, “Jerusalem Committee – Yarmouk University”, “Qalandia Media Center”, “Palestine Media Center” en “Artist Qassem Al Najjar”.
  • Volgens een persbericht van “Freedoms Committee of the Palestinian Journalists Syndicate” is de frequentie van Israëlische schendingen tegen fotografen toegenomen met 232 schendingen tegen de Palestijnse media in de eerste heft van dit jaar.
  • “Skyline International for Human Rights” verklaarde dat Facebook recentelijk pagina’s heeft geblokkeerd en gedreigd heeft de pagina van “QNN Arabic”, “Taqaddumi” en “Bawwabat Al Hadaf News” te blokkeren.
  • We moeten niet vergeten te vermelden dat Google haar censuur op linkse, progressieve en anti-oorlogswebsites heeft geïntensiveerd. Facebook heeft ook haar intentie aangekondigd om kunstmatige intelligentie-algoritmen te gebruiken in WhatsApp, waarmee het zal zoeken op de inhoud van berichten voordat ze gecodeerd en verzonden worden.

Gebeurtenissen

We noemen hier slechts een paar van de vele gebeurtenissen waarbij journalisten gehinderd werden in hun werk of gearresteerd werden.

  • Op 4 augustus werd medewerker Nasser Nawaj’ah van B’Tselem door Israëlische troepen tegengehouden bij een militair checkpoint in de buurt van het Palestijnse dorp Khirbet Susiya, in de South Hebron Hills regio van de Westelijke Jordaanoever. De soldaten hielden Nawaj’ah’s auto tegen toen ze de naam van B’Tselem op zijn auto zagen. Terwijl hij werd tegengehouden zei een van de soldaten aan de checkpoint dat ze een bevestiging moesten krijgen dat de rapporten geen opruiend materiaal bevatten.
  • Op 25 augustus werd de media-activist Mohammad Abu al-Hummus, een lid van “the Follow-Up Committee in al-‘Isawiya”, gearresteerd door Israëlische troepen. Twee dagen na zijn arrestatie hield de arrondissementsrechtbank in bezet Jeruzalem een zitting en besloot Abu al-Hummus tot 15 september uit zijn stad te verbannen. Daarnaast werd hem verboden actief te zijn in zijn mediawerk en moest hij een geldboete van 1,000 Shekels betalen plus een derdepartijgarantie van 10,000 Shekels. Abu al-Hummus vertelde dat hij gevangen was genomen voor het filmen van soldaten en het documenteren van hun voortdurende invallen en schendingen in zijn stad. Hij voegde eraan toe dat zijn gevangenneming en de condities van zijn vrijlating bedoeld waren om te voorkomen dat hij met de media sprak, met name zijn interviews met Israelische nieuwsagentschappen plus het documenterern van de voortdurende invallen en schendingen.
  • Op 28 augustus deden Israëlische soldaten en politie een inval in het kantoor van de nieuwsagentschap Silwanic. Jawad Siyam, de directeur van Silwanic werd opgeroepen voor verhoor. Siyam verklaarde dat de poltitie beweert dat hij een houten loods had geplaatst zonder daarvoor toestemming aan te vragen bij de gemeente, ondanks dat de loods al in 2009 gebouwd was. Tevens verklaarde hij dat de inval in het mediakantoor onderdeel is van Israëlische schendingen tegen Palestijnse nieuwsagentschappen, vooral omdat Silwanic de voortdurende Israëlische schendingen tegen Palestijnen, hun huizen en bezittingen naar buiten brengt, niet aleen in Silwan maar in alle gebieden van bezet Jeruzalem.
  • Eind januari dit jaar heeft Israël een internationaal waarnemingsteam (TIPH) verbannen uit de onstabiele stad Hebron, gelegen in de Westelijke Jordaanoever. Sinds half februari proberen Palestijnse activisten het gat te vullen door middel van hun eigen patrouilles uit te voeren om de schendingen van Israëlische kolonisten te documenteren. Echter, zonder de internationale waarnemers bevinden de lokale activisten en journalisten zich in een kwetsbare positie en hebben ze te maken met dagelijks geweld en restricties. Op 17 augustus werd in het dorp Saer de Palestijnse journalist Abdel Muhsen Shalaldeh gearresteerd.
  • Wat we ook zien is dat arrestaties van journalisten geen behoorlijke aandacht in de media krijgen. Er zijn zoveel arrestaties tijdens de nachtelijke invallen dat het bijna onmogelijk is om alle gevallen apart te rapporteren. Soms worden er geen namen vrijgegeven en is het zelfs niet duidelijk of zich journalisten onder de gearresteerden bevinden. We noemen hier ter illustratie een paar arrestaties die enigszins aandacht kregen in de lokale media. Op 28 augustus deden Israëlische soldaten een inval in het huis van de fotojournalist Hassan Dabbous, en deden een huiszoeking waarbij zijn bezittingen werden vernield en doorzocht voordat hij werd gearresteerd en naar een onbekende locatie werd afgevoerd voor ondervraging. In Jeruzalem, ook op 29 augustus, werd een jonge mediastudent aan de univeristeit Birzeit, Mais Abu Ghoush, gearresteerd door het Israëlische leger tijdens een invalcampagne in het vluchtelingenkamp Qualandiya. In een ander bericht konden we lezen dat haar computer in beslag was genomen maar hier werd geen melding gemaakt dat Abu Ghoush een mediastudent is. Op 1 september werd Widad al-Barghouthi gearresteerd door Israëlische troepen. Barghouthi is een mediadocent aan dezelfde universiteit Birzeit en moeder van de gedetineerde Qassam (journalist) en Karmal al-Barghouthi. In een ander bericht wordt beknopt melding gemaakt dat haar zoon, de journalist Quassam, een week eerder gevangen was genomen.  Op 7 september arresteerden Israëlische troepen nog een mediastudent aan de Universiteit Birzeit, Samah Jaradat, nadat haar huis wordt binnengevallen in Bireh. Op het moment van schrijven konden we maar een nieuwsagentschap vinden die er melding van maakt dat Samah een mediastudent is. We kunnen slechts gissen hoeveel van dit soort gevallen niet worden gerapporteerd. Hierbij kunnen we ons ook afvragen of er voldoende professionele journalisten operatief zijn om een zuivere verslaglegging te waarborgen van al deze arrestaties. Er worden momenteel 24 Palestijnse journalisten vastgehouden in Israëlische gevangenissen.
  • Het zijn niet alleen Palestijnse journalisten die worden blootgesteld aan Israëlische schendingen en restricties. Tijdens een recente nachtelijke inval in de Palestijnse wijk Isawiya te bezet Oost-Jeruzalem gooide een Israëlische politieagent een traangasgranaat naar de fotograaf Emil Salman, werkzaam voor de Israëlische krant Haaretz. Dit vond plaats terwijl er op dat moment niemand in zijn nabijheid was. Tijdens dezelfde inval eiste de politie dat een team van het televisiestation “Channel 13″ de locatie zou verlaten en verslaggever Yossi Eli werd gearresteerd.

 

Restricties

We kunnen van de Palestijnse lokale media vernemen dat de wekelijkse marsen in de Gazastrook en de Westelijke Jordaanoever met geweld worden onderdrukt door Israël. Mensen – waaronder journalisten – raken gewond, worden gearresteerd, hun camera’s worden geconfisceerd en in het ergste geval worden mensen gedood. We hebben bewijzen van deze schendingen omdat er nog steeds journalisten werkzaam zijn tijdens deze marsen en demonstraties.

Wat we echter meer en meer gaan zien, met name in het geval van sloopacties en collectieve straffen, is dat Israël hele steden, dorpen of wijken onder een militair beleg plaatst. Tijdens zo’n beleg worden journalisten ofwel niet toegelaten in het gebied of is het heel moeilijk om hun werk te doen. Wat we zien is dat activisten het documenteren van schendingen overnemen. Veel schendingen zullen echter de media niet halen. In het geval van collectieve straffen kan zo’n beleg wel maanden aanhouden. Om de impact van deze restricties onder de aandacht te brengen zullen we schrijven over de grootschalige sloopactie die recentelijk heeft plaatsgevonden in het gebied Wadi Hummus in Sur Baher dat onder beleg kwam voorafgaande aan de sloopactie.

Een dag voor de sloop zou plaatsvinden werd tijdens een protest tegen de sloopactie in Bethlehem een fotojournalist van het nieuwsagentschap APA, Aqat Arqawi, door een traangasgranaat in haar bekken geraakt.

Photojournalist Ayat Arqawi was hit and injured by a gas canister as Israeli forces attacked Palestinians taking part in a rally near Bethlehem. Photo via Social Media.

De fotojournalist Aqat Arqawi werd door een traangasgranaat in haar bekken geraakt toen Israëlische troepen een protestactie aanvielen nabij Bethlehem. Foto via sociale media.

Op de dag van de sloopactie waren er Palestijnse en internationale activisten van de “International Solidarity Movement” (ISM) aanwezig in de huizen die gesloopt zouden gaan worden. In een rapport van ISM kunnen we lezen dat “door de afwezigheid van media in de huizen van de families de mate van geweld en sadisme toegebracht door het Israëlische leger op Palestijnse burgers en internationale activisten voor een groot deel niet is gerapporteerd. ISM activisten delen hun persoonlijke verhalen van de gebeurtenissen van gisterenochtend, onder andere dat ze hevig toegetakeld zijn, met traangas en peperspray bewerkt, gewurgd en uitgelachen tijdens hun geweldloze actie, zelfs nadat ze zich hadden overgegeven. Ze dringen er echter bij de internationale gemeenschap op aan om het feit te erkennen dat de behandeling van Palestijnen onvergelijkbaar is”.

Wat we hier zien is dat activisten die aanwezig zijn om Palestijnse huizen te beschermen tegen sloop en om getuige te zijn van Israëlische schendingen worden tegengehouden met geweld. De meeste mobiele telefoons werden in beslag genomen voordat de activisten de huizen mochten verlaten. Er was enige algemene verslaggeving in de media maar gedetailleerde officiële rapportage van de vele schendingen op bewoners en activisten ontbrak. We vermoeden dat dit een precedent is voor toekomstige sloopacties. Tijdens deze grootschalige sloopacties kan het aantal schendingen hoog oplopen dus we begrijpen waarom Israël liever geen pottenkijkers en pers in de buurt heeft.

Younes Arar is een prominente Palestijnse activist en verslaggever die dagelijks berichten op zijn Facebookpagina plaatst over Israëlische schendingen op Palestijnen en hun bezittingen. We noemen hem hier omdat hij regelmatig bewijzen aanlevert over Israëlische sloopacties die plaatsvinden in de Westelijke Jordaanoever. Hij werd in de maand august diverse malen geblokkeerd door Facebook. Iedere keer tekende de heer Arar bezwaar aan en was snel daarna terug op Facebook. Dit geeft aan dat accounts met Palestijnse content zonder gerechtvaardigde reden worden geblokkeerd. De heer Arar vertelde ons dat in 2018 zijn Facebookaccount 150 dagen is geblokkeerd, vijf maal dertig dagen.

De meeste van de persoonlijke rapporten halen de internationale media niet. Gelukkig hebben we Gideon Levy die ironisch genoeg voor de Israëlische krant Haaretz werkt en een meester is in het schrijven van gedetailleerde verslagen in de nasleep van gebeurtenissen. We kunnen echter niet verwachten dat de heer Levy een beteugelde Palestijnse pers compenseert en iedere maand tientallen verslagen schrijft. Wat we lezen in de media is slechts een fractie van wat zich afspeelt in bezet Palestina. We missen de gedetailleerde verslagen en er gaan schendingen verloren.

 

ISMer’s neck shows strangulation marks where she was dragged across the floor by Israeli border police with her Kaffiyeh. Photo: ISM

De nek van een ISM activiste laat wurgsporen zien, toegebracht door Israëlische grenspolitie die haar aan haar Kaffiyeh meesleurde over de vloer. Foto: ISM

 

Andere mogelijke factoren

We hebben een aantal rapporten en bewijzen aangereikt over de toename van schendingen tegen Palestijnse journalisten en nieuwsagentschappen. Er kunnen echter andere mogelijke factoren zijn die bijdragen aan de afname in officiële berichtgevingen.

Wanneer we het hebben over de verslaglegging van nieuws in de Gazastrook dan moeten we de slechte economische situatie in gedachten houden. Kunnen de agentschappen nog steeds professionele journalisten en vertalers betalen?

Een andere mogelijke factor is het risico die journalisten iedere week nemen om de “Great March of Return” in de Gazastrook te verslaan. Zoals we konden vernemen zijn journalisten en verpleegkundigen een duidelijk doelwit voor scherpschutters aan de grenshekken. Sinds de start van de marsen werden al 2 journalisten gedood en raakten 360 anderen gewond. Palestijnse journalisten weten maar al te goed dat hun pershesjes en camera’s hen niet beschermen maar hen eerder zullen schaden. Zullen journalisten deze risico’s om hun levens te verliezen blijven nemen?

 

Concluderend

Dit tekort in de lokale verslaggeving van nieuws is een gevaarlijke ontwikkeling. Waar de reguliere media al de neiging heeft om Israëlische kranten te gebruiken als bron zal de afname in de aanlevering van lokaal nieuws resulteren in een nog minder gebalanceerde weergave van Israëlische schendingen. We kunnen allemaal de persoonlijke verslagen lezen maar veel van deze schendingen worden niet omgezet in officieel nieuws en mensen zullen altijd vragen naar officiële bronnen. Het gevolg hiervan is een vertekende realiteit. Het lijkt erop alsof we een afname zien in Israëlische schendingen maar in feite komt dit omdat Israël de Palestijnse mediavrijheid schendt. We mogen concluderen dat Israël in een poging haar status quo als gedoogde bezetter te beschermen alles tracht te belemmeren wat deze status kan schaden of beïnvloeden. We mogen ook concluderen dat Facebook, Google en WhatsApp Messenger medeplichtig zijn aan deze Israëlische aanvallen op de Palestijnse mediavrijheid.

 

 

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>