Overzicht mei 2020

Bron: “The Palestinian Poster Project”, kunstwerk van Mohammed Hamza – 2012

In de maand mei 2020 registreerde Staat van Beleg 608 schendingen en 133 rapporten. (Zie ook ons archief en de maandrapporten van het “Negotations Affairs Department”). Deze maand schrijven we over de dood van een Israëlische soldaat. Hoe de media het lieten afweten om meer details te verstrekken over de omstandigheden rond het incident en updates te geven van Israëlische schendingen, inclusief het doden van drie Palestijnen, die plaatsvonden in de nasleep van het incident. We zullen ook een licht laten schijnen op het Israëlische apartheidsbeleid binnen de rechtsgang.

-English text –

Op 12 mei werd tijdens een Israëlische inval in de Palestijnse plaats Ya’bad, ten zuidwesten van Jenin, de 21-jarige Israëlische soldaat sergeant Amit Ben Ygal gedood door Palestijnen die een grote steen vanaf een dak op zijn hoofd gooiden. Het incident werd vrijwel direct groots door de reguliere media verslagen. Echter, veel van de berichten gaven geen achtergrondinformatie over het bezette dorp Ya’bad waarmee deze daad eerder onder een vezetsactie geplaatst zou worden in plaats van een moord in koelen bloede. Daarom zullen we de ontbrekende informatie aanvullen.

“[Israël] is een apartheidsstaat. Het heeft me minder dan een week gekost om van mijn onpartijdigheid af te raken. Zodoende zou ik ook wel eens stenen kunnen gooien naar tanks.”

– Joodse acteur Daniel Day-Lewis –

Situatie Ya’bad

Ya’bad is een Palestijnse plaats in de bezette Westelijke Jordaanoever, 20 k.m. ten westen van Jenin in het gouvernement Jenin. Er wordt voornamelijk landbouw bedreven en het meeste van de grond bestaat uit olijfboomgaarden en graanvelden.  Sinds de zesdaagse oorlog in 1967 wordt Ya’bad bezet door Israël.

Op een ligging van minder dan tien kilometer van de afscheidingsmuur heeft Ya’bad in het vizier gelegen van iedere grote gebeurtenis uit de geschiedenis in de regio. In 1967 was er een zware strijd en verloor Ya’bad zeven van haar inwoners toen Israëlische soldaten voor de eerste keer op de Westelijke Jordaanoever kwamen. In 1988, tijdens de Eerste Intifada werden zes jonge mannen gedood toen ze in opstand kwamen tegen Israëlische troepen. Het jongste slachtoffer was 14 jaar en een andere 23-jarige Palestijn werd aangereden door een Israëlische legertank. Op het hoogtepunt van de Tweede Intifada werden twee broers van 18 en 22 jaar in het hoofd geschoten door Israëlische geweren.

Op 1 juni 2017 schoten Israëlische troepen op het 14-jarige Palestijnse meisje Nouf Aqab Infayat uit Ya’bad. Nouf was van huis vertrokken om op school een eindejaarscertificaat op te halen voor de Ramadanvakantie zou beginnen. Ze was al een paar uur weg toen haar vader een telefoontje kreeg met het nieuws dat zijn dochter onder vuur was genomen buiten de poorten van de nabijgelegen Israëlische nederzetting Mevo Dotan en in het ziekenhuis lag, vechtend voor haar leven. Een dag later, op 2 juni 2017, overleed Nouf aan haar verwondingen. Niemand weet wat er gebeurt is met Nouf in de grijze tussenuren of waarom ze voor de poorten van Mevo Dotan belandde. Beveiligingsbeelden laten zien hoe Nouf uit een bus stapt, een paar meter verwijderd van het checkpoint die naar de nederzetting leidt, en hoe ze kort spreekt met een Israëlische soldaat die daar was gestationeerd. Dan loopt ze richting de poort en raakt uit beeld. Vervolgens zie je Israëlische kolonisten in tegenovergestelde richting rennen. De officiële verklaring van het Israëlische leger beschuldigt Nouf ervan een mes bij zich te hebben gedragen waarmee ze een van de soldaten licht zou hebben verwond. Een andere soldaat zou haar in haar maag hebben geschoten. Later op de dag duikt er een andere video op waarop een meisje te zien is die op straat ligt te kermen van de pijn terwijl soldaten en gewapende kolonisten om haar heen staan en haar de dood toewensen. “Defense for Children International-Palestine” verklaarde dat er zes keer op Nouf was geschoten, in haar nek, hand en dijbeen.

Ya’bad is herhaaldelijk het doelwit geweest van Israëlische legeroefeningen, aanvallen van kolonisten en door de staat gesanctioneerde sloop van huizen vanwege de uitbreiding van nabijgelegen Israëlische nederzettingen.

Om een indruk te krijgen over hoe het leven eruit ziet voor de inwoners van Ya’bad deden we een zoekopdracht op de website van “the Negotations Affairs Department” (NAD). Het bleek dat sinds begin 2016 Ya’bad zo’n 330 keer werd genoemd in de rapporten van NAD en de meeste van deze rapporten telden meerdere Israëlische schendingen.

Media-aandacht

We noemden zojuist de executie van de Palestijnse minderjarige Nouf Aqab Infayat. Het is belangrijk om hier aan toe te voegen dat volgens cijfers van “Defence for Children International – Palestine” sinds het jaar 2000 2,116 Palestijnse kinderen zijn gedood door Israëlische militairen en kolonisten. Het gaat om gemiddeld bijna 9 Palestijnse minderjarige kinderen per maand! Deze uitkomst is exclusief de kinderen die werden gedood terwijl ze betrokken waren bij vijandelijkheden. Blijkbaar zijn deze minderjarige Palestijnse kinderen die werden gedood door een bezettende macht of kolonisten minder belangrijk voor de media dan een Israëlische soldaat die gedood werd uit verzet tijdens een Israëlische inval. Wanneer je op Google zoekt op Amit Ben Ygal en daarna op Nouf Aqab Infayat dan krijg je vanzelf een beeld.

In de meeste berichtgevingen met uitzondering van Haaretz en een aantal Palestijnse agentschappen werd niet vermeld dat toen sergeant Amit Ben Ygal werd gedood Israëlische troepen net een inval deden om een aantal verdachten op te pakken. De meeste agentschappen die zo gretig verslag deden van de dood van Ygal gaven ook geen updates over wat zich in de nasleep van het incident afspeelde.

Een dag nadat Ygal werd gedood doodden Israëlische troepen een Palestijns kind tijdens een inval in het vluchtelingenkamp Fawwar, ten zuidwesten van de bezet Hebron in de Westelijke Jordaanoever. De 17-jarige Zaid Fadil Qaisiya zat op het dak van zijn huis toen Israëlische troepen hem met scherp vuur in zijn hoofd schoten. Hij overleed kort daarna aan zijn verwondingen. Zaid’s jongere broer vertelde dat hij bij zijn broer was toen hij onder vuur werd genomen. “We hoorden het geluid van een stungranaat dus we gingen het dak op om te kijken wat er aan de hand was”, zij de broer in een een video die rond ging op Twitter.

Op dezelfde dag werd de Palestijnse epileptische man Mustafa Younis voor de ogen van zijn moeder gedood door beveiligingsmedewerkers van een ziekenhuis in Tel Aviv. Hij werd gedood voor de ingang van het ziekenhuis waar hij regelmatig onder behandeling was voor zijn epilepsie. Videobeelden laten zien hoe drie beveiligingsmedewerkers het vuur openen op Younis die zijn handen in de lucht houdt en nabij de bestuurderszijde van zijn auto staat.

Twee dagen nadat Ygal was gedood werd een Palestijnse jonge man doodgeschoten door Israëlische bezettingstroepen net buiten de stad Beit Awwa, nabij bezet Hebron in de Westelijke Jordaanoever. Israëlische troepen schoten met scherp vuur op de man die geïdentificeerd werd als Bahaeddin Mohammad Abdullah al-‘Awawda, 18.  

Lokale nieuwsagentschappen berichten over het strakke beleg als vergelding op de dood van de soldaat en over de invallen die plaatsvonden in Ya’bad na het incident.

Op de avond van 13 mei raakte een Palestijn gewond door Israëlisch geweervuur en tientallen anderen hadden te lijden onder een hernieuwde gewelddadige inval in Ya’bad.

De 18-jarige Mo’tasem Asfour, die werd meegenomen door het Israëlische leger tijdens een inval in Ya’bad in de vroege ochtenduren van 14 mei. Hij werd gevonden aan de ingang van de stad, mishandeld en buiten bewustzijn. Foto: Quds News Network

Op 15 mei berichtten lokale bronnen dat het Israëlische leger het beleg op Ya’bad had aangescherpt. Diverse Palestijnse huizen werden bestormd waarbij veel schade werd aangericht en er werd geweld gebruikt tegen de bewoners. Het leger blokkeerde de hoofdingang naar de stad met cementen blokken en waarschuwde Palestijnen om de stad niet te verlaten of binnen te komen. De Palestijnse journaliste Laila Hamarsha verklaarde dat het leger een gewelddadige inval deed in haar familiehuis in Ya’bad en haar vader, broers, oom, moeder en grootmoeder lichamelijk letsel toebracht. Ze moesten allemaal afgevoerd worden naar het ziekenhuis voor behandeling.

Een Palestijnse inwoner van Ya’bad van de familie Hamarshah werd ernstig lichamelijk letsel toegebracht door Israëlische bezettingssoldaten die zijn huis op 15 mei bestormden. Bron: journalist en mensenrechtenactivist Younes Arar

Op 22 mei berichtte “The Palestinian Information Center” dat de inwoners van Ya’bad sinds 12 mei geteisterd worden door dagelijkse Israëlische invallen, gewelddadigheden en arrestaties als collectieve straf. ’s Nachts bestormden 15 Iraëlische legerjeeps Ya’bad, deden invallen in diverse woningen waarbij veel schade werd aangericht en mishandelde de bewoners. Een Palestijnse moeder, Suhaila Abu Baker (45) en haar dochter Eman Abu Baker (16) werden gearresteerd. Lokale bronnen wisten te vermelden dat het de vierde keer was dat de moeder gearresteerd was door het Israëlische leger in de afgelopen weken eraan toevoegende dat haar echtgenoot, Nazmi Abu Baker (48) als sinds 12 mei werd vastgehouden in een Israëlische gevangenis.

Palestijnse stenen versus Israëlische stenen

Het is niet de eerste keer dat een Israëlische soldaat gedood werd door een steen. In een vergelijkbaar incident in 2018 werd sergeant Ronen Lubarsky dodelijk verwond toen een zware steen vanaf de derde verdieping van een gebouw werd gegooid tijdens arrestaties in het vluchtelingenkamp al-Am’ari, nabij Ramallah. De Palestijn Islam Mohammed Yousef Naji werd veroordeeld tot een levenslange gevangenisstraf na zijn bekentenis.

Wanneer we kijken naar een incident waarbij een Palestijnse vrouw werd gedood door een aanval door kolonisten dan zien we een totaal ander scenario. Op 12 oktober 2018 werd de 47-jarige Palestijnse vrouw Aisha Mohammed Talal al-Rabi doodgestenigd door een Israëlische kolonist toen ze met haar echtgenoot in hun auto reed. Op 24 januari 2019 werd een 16-jarige verdachte beschuldigd van doodslag en werd onder huisarrest geplaatst bij zijn grootouders maar kon recentelijk terugkeren naar zijn geboorteplaats.

Een ander goed voorbeeld van Israëlische apartheid binnen de rechtsgang is het geval van brandstichting in juli 2015 op het huis van de Palestijnse familie Dawabshe waarbij de 18 maanden oude Ali en zijn ouders Sa’ad en Riham werden gedood. Pas nu, na vijf jaar! werd de verdachte Amiram Ben-Uliel veroordeeld. Een rapport van december 2019 van de Israëlische mensenrechtenorganisatie Yesh Din over wetshandhaving op Israëlische inwoners van de Westelijke Jordaanoever geeft niet veel hoop op een rechtvaardige afloop. We zullen wachten en zien of Ben-Uliel veroordeeld zal worden tot een levenslange gevangenisstraf zoals in het geval van Islam Mohammed Yousef Naji.

Het is vermeldenswaardig dat bij de meeste incidenten waarbij een Israëlische kolonist een Palestijnse burger aanvalt er geen soldaat of politieagent ingrijpt, arrestaties verricht of de dader opspoort. Israëlische nederzettingen zullen niet onder een strak beleg worden gehouden en we zullen geen collectieve straffen zien en agressieve invallen zoals in Palestijnse steden en dorpen na een incident. Op 18 mei stak een Israëlische kolonist een Palestijnse tienerjongen met een mes in zijn nek, in bezet Oost-Jeruzalem. De Israëlische dader ontvluchtte de plaats van delict direct nadat hij de tiener had aangevallen. De Israëlische politie werd opgeroepen om naar de plaats te komen maar er werden geen arrestaties verricht of verdere informatie vrijgegeven.

Ondertussen weet Israël maar al te goed hoe ze Palestijnse minderjarigen in administratieve detentie (detentie zonder aanklacht of proces) kan plaatsen. Op 18 mei beval een Israëlische militaire rechtbank de detentie te verlengen van de 17-jarige palestijnse tiener Qasem Abu Baker uit Ya’bad. Hij zou wel eens een van de jongens kunnen zijn die gearresteerd werden terwijl ze stenen naar Israëlische legerjeeps gooiden. De moeder van Qasem vertelde aan nieuwsagentschappen dat deze verlenging al de zesde is die werd opgelegd aan de tiener in de afgelopen 12 maaden sinds zijn arrestatie in april 2019. Geen huisarrest voor Qasem terwijl een Israëlische tienerverdachte in de moordzaak van de familie Dawabshe is vrijgelaten en onder huisarrest is geplaatst. En laten we ook de 16-jarige verdachte niet vergeten die we al noemden die veroordeeld werd tot doodslag van Aisha Mohammed Talal al-Rabi nadat hij haar had doodgestenigd. Hij werd ook onder huisarrest geplaatst bij zijn grootouders en kon recentelijk terugkeren naar huis.

Palestijnen en hun recht zich te verzetten

Het moet duidelijk zijn dat zonder gedetailleerde informatie aangaande de omstandigheden rond het doden van een Israëlische soldaat mensen de neiging zullen hebben te geloven dat dit een terreuraanslag was of een moord in koelen bloede. Wat we hadden moeten vernemen uit de berichtgevingen is dat Palestijnen zich altijd tegen de frequente agressieve Israëlische legerinvasies in Ya’bad hebben verzet en dat altijd zullen blijven doen. Het enige doel van de Palestijnen is om zich te verzetten tegen de bezetting, niet om soldaten te doden. En volgens internationale wetgeving hebben ze het recht om zich te verzetten: Verenigde Naties resolutie 37/43, gedateerd 3 December 1982, “herbevestigt de legimiteit van de strijd van mensen voor onafhankelijkheid, territoriale integriteit, nationale eenheid en bevrijding van koloniale en buitenlandse dominantie en buitenlandse bezetting door alle beschikbare middelen, inclusief gewapende strijd.” Bovendien maakt de inleiding van de resolutie duidelijk dat er niet wordt verwezen naar iets hypothetisch in het abstracte maar eerder specifiek naar de rechten van Palestijnen, verklarende: “Gezien de ontkenning van de onvervreemdbare rechten van de Palestijnse bevolking op zelfbeschikking, souvereiniteit, onafhankelijkheid en terugkeer naar Palestina en de herhaaldelijke agressieve acties van Israël tegen de bevolking in de regio een serieuze bedreiging vormen voor internationale vrede en veiligheid”.

Het antwoord van de gerenommeerde professor Edward Said toen hem gevraagd werd: “stenen gooien naar de Fatmapoort wanneer Israël net haar bezetting van Zuid-Libanon had beëindigd lijkt niet alleen een bevrijdingsfeest maar ook een fundamentele afwijzing van iets. Van wat?: “Een afwijzing van Israëliërs. Het gevoel dat na 22 jaar van de bezetting van ons land ze eindelijk weggaan. En er is ook een gevoel van verwerping. Het is niet alleen dat je weggaat maar ook een gevoel van opgeruimd staat netjes. We willen niet meer dat je terugkomt. Dus de atmosfeer is eerder ‘carnavalesk’, een gevoel van gezonde anarchie, een triomfantelijk gevoel. Voor de eerste keer in mijn leven en voor de mensen die bijeenkwamen bij de Fatmapoort wonnen we. We wonnen er een”.

Post navigation

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *