Overzicht februari 2021

India koopt wapens van Israël terwijl het coronavirus piekt. (MEE/Illustratie: Mohamad Elaasar)

In de maand februari 2021 registreerde Staat van Beleg 1,111 schendingen en 127 rapporten. (Zie ook ons archief en de maandrapporten van het “Negotations Affairs Department”). Deze maand schrijven we over een database met gegevens over Israëlische wapenverkoop die recentelijk werd gelanceerd.

-English text –

Wanneer we de voortdurende Israëlische schendingen volgen valt het op dat er een bepaald patroon te zien is in hoe de internationale gemeenschap hun bezorgdheid toont en reageert op de incidenten. Alleen wanneer dingen echt te moeilijk zijn om te negeren dan zien we een serie van veroordelingen en wat geluiden van bezorgdheid van diverse internationale instanties. Een goed voorbeeld zijn de sloopacties die plaatsvonden in het bedoeïenendorp Khirbat Hamsa al-Foqa, in de noordelijke Westelijke Jordaanoever. Al in november 2020 sloopten Israëlische troepen meer dan 70 structuren, inclusief woningen en sanitaire faciliteiten. Direct na de sloopactie bracht de EU een veroordeling uit, gevolgd door een andere veroordeling, en nog een.

De Europese Unie, tien van haar lidstaten, inclusief Ierland en Engeland hadden 29 structuren gefinancierd nadat Israël de structuren van de gemeenschap had gesloopt.

Ondertussen heeft Israël de structuren, die waren geïnstalleerd door middel van donaties van internationale mensenrechtengroeperingen en de EU om de Palestijnen uit de gemeenschap onderdak te geven, al zes keer gesloopt dit jaar. Het is vrij logisch wanneer internationale noodhulp wordt vernield door Israël dat het onontkoombaar is om bezorgdheid te tonen en de acties af te keuren. Echter, wanneer we het dossier van sloopacties waarbij internationale noodhulp werd ingezet onder de loep nemen tegenover de afwezigheid van spijtbetuiging of de bereidheid van Israël om de financiële schade te dekken zonder sanctiebeleid dan kunnen we vaststellen dat de internationale gemeenschap Israël’s onschendbaarheid accepteert.

Kan een afbeelding zijn van 1 persoon en buitenshuis
Een delegatie van de EU brengt een bezoek aan Khirbat Hamsa al-Foqa (fotobron: Facebook pagina “European Union and the Palestinians”)

In een artikel van de Nederlandse krant NRC merkt Jannie Schipper op hoe de situatie illustreert hoe weinig invloed de Europese Unie heeft op Israëlische besluitvorming na zoveel veroordelingen. Hier kunnen we ons afvragen hoe het mogelijk is dat terwijl Khirbat Hamsa al-Foqa herhaaldelijk gesloopt werd Nederland (en vele andere landen) nog steeds wapens kochten van Israël. De afgelopen maanden heeft het Nederlandse leger een aantal contracten afgesloten met Elbit, een van Israël’s grootste wapenfabrikanten. Half december ging het om een 3-jarig contract ter waarde van 45 miljoen euro voor militaire radio’s in het kader van het Verbeterd Operationeel Soldaat Systeem (VOSS), waarin Elbit een sleutelrol speelt. Diezelfde dag werd ook een order van 12 miljoen euro voor 4.300 nachtzichtbrillen voor gevechtshelmen van de ­Nederlandse landmacht en marine geplaatst. In januari kwam daar nog een order van 20 miljoen euro bij voor computers aan boord van landmachtvoertuigen. Het kwartet werd deze maand volgemaakt met een contract voor Elbits Iron Fist systemen voor gevechtsvoertuigen van de landmacht: 68 miljoen euro.

Recentelijk is er een database gelanceerd die de schimmige Israëlische wapendeals openbaart. We kunnen nu de landen traceren die wapens kopen van Israël met een volledig overzicht van wapendeals over de afgelopen twee decennia. In een artikel van +972 Magazine wordt het belang van deze database uit de doeken gedaan. We hebben hier de tekst vertaald:

“Over de laatste decennia heeft Israël naar verluidt wapens verkocht aan ongeveer 130 landen. Zelfs wanneer men wat onderzoek doet is het onmogelijk om een volledige lijst van deze landen te vinden. Los van de rapportages aan “the United Nations Register of Conventional Arms”, geeft Israël geen officiële informatie over haar wapenexporten vrij.

Er zijn goede redenen waarom Israël deze verkopen wilt verbergen. Haar afnemers bestaan uit ’s werelds meest tyrannieke dictaturen en mensenrechtenschenders. Deze lijst omvat apartheid Zuid-Afrika, de militaire junta in Argentinië, het Servische leger tijdens de Bosnische genocide en Rwanda in de jaren voorafgaand aan de genocide in het land.

Meer recentelijk heeft Israël wapens verkocht aan Zuid-Soedan en aan de militaire junta in Myanmar.

Landen als Marokko, Mexico, Saoedie-Arabië en andere landen zijn begonnen met het gebruiken van Israëlische spionagesoftware tegen journalisten en politieke oppositie. Sommige van deze overheden hebben regelrechte oorlogsmisdaden begaan en medewerking aan zulke misdaden is illegaal onder internationale wetgeving.

Israëlische klanten willen dit liever niet in de openbaarheid brengen. Zodoende zien we dat krantenkoppen over de verkoop van een nieuwe Israëlische raket of spionagesoftware vaak spreken over een “Asian-Pacific land” of “een land in Europa” om zodoende de geheimhouding van de klant te waarborgen. Deze geheimhouding resulteert vervolgens in een gebrek aan zowel interne als externe aansprakelijkheid voor deze overheden en hun militaire aankopen.

Israël weigert om de data zelf te publiceren. De overheid werkt binnen een comfortabel juridisch kader dat geen transparantie of externe controle vereist en de betrokken bedrijven hebben een economisch belang om de geheimhouding van hun klanten te waarborgen. Dit alles maakt het bijna onmogelijk om precies uit te vinden aan wie Israël verkoopt. En toch blijft deze informatie belangrijk.

Deze data is cruciaal voor activisten in Israël die in de afgelopen jaren geëist hebben – en soms met succes – om Israëlische wapenverkoop aan landen die op grote schaal mensenrechten schenden een stop toe te roepen. Echter, deze campagnes zijn onmogelijk zonder de mogelijkheid om de huidige wapenverkoop te traceren.

In een poging deze informatie naar buiten te brengen heeft de “U.S. Quaker nonprofit American Friends Service Committee” de “Database of Israeli Military and Security Exports (DIMSE)” gelanceerd. In het afgelopen jaar hebben we informatie verzameld die openbaar was aangaande Israëlische militaire en beveiligingsexporten over de laatste twee decennia. Met behulp van importrapporten, publicaties van de exportbedrijven, mediarapporten, enz. konden we informatie verzamelen van niet alleen de verkoop zelf maar tevens over politieke en militaire relaties van de verschillende landen die wapens kochten van Israël. Informatie aangaande de mensenrechtensituatie en het gebruik van Israëlische wapens bij mensenrechtenschendingen in die landen.

Dit soort informatie is belangrijk voor activisten in landen zoals Mexico waar Israëlische spionagesoftware “Pegasus” was ingezet tegen journalsiten en mensenrechtenactivisten. De informatie is tevens belangrijk voor Palestijnse solidariteitsactivisten die wapenembargo eisen tegen Israël om een einde aan de bezetting te brengen. Dit is een uiterst belangrijke eis omdat militaire operaties in de Gazastrook en de Westelijke Jordaanoever gebruikt worden als labaratorium voor Israëlische wapenbedrijven die daarmee hun wapens kunnen ontwikkelen, testen en vervolgens als “battle proven” op de markt kunnen brengen.

De database geeft de mogelijkheid om gebruikers op land, op producten (militaire en beveiligingsystemen) of op de belangrijke militaire bedrijven te laten zoeken. Momenteel geeft de database informatie over bijna 50 landen, 30 militaire systemen en 11 bedrijven en zal voortdurend worden bijgewerkt.

De database is niet compleet en vanwege de compromisloze geheimhouding van de wapenhandel zal het waarschijnlijk nooit compleet zijn. Misschien zullen we op een dag in staat zijn om stellig en uitvoerig de omvang van Israël’s medeplichtigheid aan mensenrechtenschendingen in de wereld te bevatten. Maar wat we op dit moment kunnen doen is meer te weten komen over de Israëlische wapentransporten, het waar mogelijk bloot te stellen en ons aan te sluiten bij actievoerders wereldwijd om te strijden tegen de militarisatie en de schending van mensenrechten.”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *