Overzicht maart 2021 | Vissen in de Gazastrook, een dodelijk beroep

Overzicht maart 2021 | Vissen in de Gazastrook, een dodelijk beroep

I

In de maand maart 2021 registreerde Staat van Beleg 988 schendingen en 183 rapporten. Deze maand schrijven we over de gebrekkige verslaggeving van de reguliere media over de vissers in de Gazastrook.

-English text –

Op 7 maart werden drie Palestijnse vissers, de gebroeders Yahya Lahham, Hamdi Lahham en Zakaria Lahham, gedood door een mysterieuze explosie voor de kust van Khan Younis in het zuiden van de Gazastrook. De aard noch de oorzaak van de explosie was bekend destijds.

Wat in het bijzonder onze aandacht trok was dat de Nederlandse Omroep Stichting (NOS) op dezelfde ochtend rapporteerde over het incident. In de koptekst werd de “mysterieuzee explosie” genoemd.

Het mysterie was echter snel opgelost. Op 14 maart, een week na het incident, maakte de minister van Binnenlandse zaken van de Gazastrook de resultaten van de onderzoeken naar de doodsoorzaak van de drie vissers bekend. Het onderzoekscomité concludeerde dat de explosie aan een eerder incident was verbonden dat op 22 februari had plaatsgevonden in de zee voor Khan Younis nabij de locatie van de explosie. Tijdens dit incident gebruikte de Israëlische marine “Quad Copter drones” om drijvende bommen in zee te dumpen. Deze bommen transporteren krachtige explosieven en zijn als ‘landmijnen’ in de zee. De overblijfselen van een “Quad Copter drone” werd aangetroffen in de netten van de drie overleden vissers nadat duikers het wrak uit het water hadden gehaald. We vinden geen update hiervan bij de NOS.

Door de jaren heen waren er duizenden incidenten die helemaal niet mysterieus waren. Het was overduidelijk dat Israël mensenrechten schond door op vissers en boten in de wateren van de Gazastrook te schieten. Vorig jaar waren er 320 Israëlische schendingen op vissers. In 2019 schoot Israël 347 keer op vissers uit de Gazastrook.

Waar waren de NOS en andere reguliere media toen deze verschrikkingen plaatsvonden? Wanneer je in de Nederlandse taal op google zoekt naar “Palestijnse vissers in de Gazastrook” dan zul je versteld staan hoe weinig je erover vindt. Het eerste dat we tegenkwamen was een artikel van de NOS uit 2013 dat ging over dode mantra’s die aangespoeld waren aan de kust van de Gazastrook. Het tweede artikel met wat meer relevante informatie dat we vonden was nog verder terug in de tijd, uit 2010. De NRC schreef hoe weinig zee er nog maar over was door Israël voor de vissers uit de Gazastrook om te vissen.

Laten we kijken naar wat we missen aan informatie in de reguliere media.

Gaza wordt nog steeds bezet

In het geval we het zijn vergeten, Gaza wordt nog steeds bezet.. De ooit zo welvarende vissector in de Gazastrook is bijna weggevaagd vanwege de Israëlische bezetting. In 2000 telde de visssector in de Gazastrook meer dan 10,000 geregistreerde vissers. Geleidelijk nam dat aantal af tot 3,700 vissers. Veel vissers zijn slechts visser bij naam omdat ze geen toegang meer hebben tot de zee, hun beschadigde boten kunnen repareren of zichzelf nieuwe boten kunnen veroorloven. De vissers die toegewijd blijven aan hun beroep doen dat omdat het letterlijk het laatste middel om te overleven is. Wanneer ze niet vissen hebben hun families geen eten. Het verhaal van de vissers van de Gazastrook is ook het verhaal van de bezetting. Geen ander beroep is zo direct gelinkt aan de ellende van de Gazastrook als dat van vissen.

Visserijzone

Toen in 1993 de akkoorden van Oslo werden getekend tussen de Israëlische overheid en “the Palestine Liberation Organization” (PLO) werd de Palestijnen verteld dat een van de vele voordelen van vrede de uitbreiding van de visserijzone tot aan 20 zeemijlen (ongeveer 37 km), zou zijn. Zoals de rest van de niet nagekomen Oslobeloftes, werd de overeenkomst nooit nageleefd. In plaats daarvan mochten visser uit de Gazastrook slechts binnen 12 zeemijlen vissen. In 2007, toen Israël haar bezetting van de Gazastrook voortzette, werd de visserijzone zelfs verder teruggebracht. Eerst naar zes zeemijlen en uiteindelijk naar drie. Het is noemenswaardig dat 2019 het eerste jaar was dat vissers tot 14 zeemijlen mochten vissen.

Het Israëlische beleid ten opzichte van vissers laat een voortdurend patroon zien van collectief straffen. De grootte van de visserijzone wordt vastgesteld door de Israëlische autoriteiten en wordt vaak teruggebracht of volledig gesloten volgens de grillen van de bezettingsmacht, in strijd met de internationale mensenrechtenwetgeving en de rechten van vissers. In augustus 2020 riep de Israëlische marine de zee van de Gazastrook tijdelijk uit tot een gesloten militaire zone. Het Israëlische leger verantwoordde deze actie als een strafmaatregel tegen Palestijnse betogers die naar verluidt brandgevaarlijke ballonnen hadden opgelaten richting Israël. Dit optreden was een wanhopige schreeuw om aandacht omdat de Gazastrook in die periode bijna geen brandstof meer had.

Article 56 van het UN verdrag aangaande de Wetgeving van de zee zegt dat een kuststaat “souvereine rechten heeft ten behoeve van het verkennen, benutten, behouden en managen van haar natuurlijke bronnen” van haar wateren.

Arrestaties

Sinds 2015 zijn 374 vissers willekeurig gearresteerd, inclusief 37 kinderen. Tijdens deze arrestaties dwingt de Israëlische marine de vissers om zich te ontkleden en naar de marineschepen te zwemmen, ongeacht de weersomstandigheden. Ze worden meestal naar de haven Ashdod in Israël gebracht waar ze naar verluidt onderhevig zijn aan lichamelijk en verbaal geweld tijdens hun verhoor.

Aanvallen op vissers

Het verblijf van Palestijnen op territoriale wateren is zeer onveilig voor vissers uit de Gazastrook. Volgens grondig onderzoek, uitgevoerd door Al Mezan sinds 2015, hebben Israëlische marinetroepen 1,043 aanvallen uitgevoerd op vissers – waarvan bij 1,032 gevallen gebruik werd gemaakt van scherp vuur. In dezelfde periode raakten 105 vissers gewond, waaronder vier kinderen. Volgens een rapport van de mensenrechtenorganisatie B’Tselem heeft Israël zeven vissers gedood. Dit aantal is zonder de drie vissers die op 7 maart werden gedood dit jaar. We zijn er niet zeker van of dit aantal inclusief de dood van Muhammad al-Hissi is. Op 4 janurari 2017 werd Muhammad al-Hissi als vermist opgegeven nadat de Israëlische marine zijn boot liet zinken waarop hij aan het werk was. Ondanks dat zijn lichaam nooit werd gevonden heeft zijn familie zich bij de mogelijkheid neergelegd dat al-Hissi gedood is.

Het tegenhouden van de ontwikkeling van de sector

De Israëlische autoriteit bestrijdt en verbiedt het binnenkomen van materialen en apperatuur dat wordt beschouwd als zijnde “tweeërlei gebruik” inclusief reserveonderdelen voor motoren van boten en glasvezel. Dit beleid maakt het bijna onmogelijk voor vissers om hun boten te repareren en te vernieuwen, inclusief de boten die vernield werden tijdens de confiscatie en in de opslag. Motoren met de capaciteit van 40 pk en elektrische marinetoestellen zoals GPS-systemen worden ook niet toegelaten. Sinds kort laat Israël staalkabels toe die gebruikt worden voor het trekken van boten en netten. Echter, de meest belangrijke materialen blijven verboden.

Na directe gerechtelijke stappen door Al Mezan en partnerorganisaties in de afgelopen jaren zijn de Israëlische autoriteiten begonnen met sommige van de geconfisceerde boten en materialen vrij te geven. Als gevolg van slechte opslag en blootstelling aan direct zonlicht en regen in Israël moeten de meeste boten worden gerepareerd. De Israëlische autoriteiten compenseren de vissers niet voor schade die tijdens de confiscatie van hun boten aangericht werd of tijdens opslag in Israël. Als voorwaarde voor de vrijgeving van hun boten moeten de eigenaren een verklaring tekenen waarin ze hun rechten op compensatie verbeuren en daarmee het Israëlische leger vrijwaren van hun verantwoordelijkheden voor de schade. Volgens het Visserssyndicaat in de Gazastrook houdt Israël nog 24 boten, twee sleepnetschepen en 40 motoren vast. Ondertussen gaat Israël door met het confisceren van vissersboten en materialen zonder wettelijke bevoegdheid of een garantie van teruggave.

On 1 juli 2019, na drie jaar, werd de beschadigde boot van Abdel Ma’ati Habil geretourneerd. (Foto: Al-Tawfiq Vissersbond in de Gazastrook)

No Comment

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Rapportages per maand

Database


Voor een overzicht van mensenrechtenschendingen vanaf juli 2015 tot heden zie ons archief

For an overview of human rights violations from July 2015 to present see our archive

Facebook feed

Slachtoffers / Victims


Een lijst in omgekeerde chronologische volgorde, van Israeli's en Palestijnen die gedood zijn sinds de Tweede Intifada begon in 2000.

A list in reverse chronological order, of Israelis and Palestinians killed since the Second Intifada began in 2000.