Overzicht juli 2021 | Trauma onder Palestijnse kinderen

Overzicht juli 2021 | Trauma onder Palestijnse kinderen

In de maand juli 2021 registreerde Staat van Beleg 2,414 schendingen en 146 rapporten. (Zie ook ons archief en de maandrapporten van het “Negotations Affairs Department”). Deze maand schrijven we over trauma onder Palestijnse kinderen.

Geestelijke gezondheid in de bezette Palestijnse gebieden

Palestijnse kinderen zijn opgegroeid onder een militaire bezetting, conflicten en politieke onzekerheid. De meeste kinderen hebben traumatische gebeurtenissen ervaren zoals het verlies van dierbaren, beperkingen op bewegingsvrijheid, kolonistengeweld, de sloop van hun huizen of scholen, vernederingen of intimidatie.
De bezette Palestijnse gebieden hebben het hoogste aantal mensen met geestelijke gezondheidsproblemen in het oostelijk Middellandse Zeegebied. In een onderzoek dat plaatsvond tussen 2005–2008 over Palestijnen met geestelijke gezondheidsproblemen had meer dan een kwart van Palestijnse kinderen onder de 15 jaar (26%) te maken met een post-traumatisch stress syndroom (PTSD). Een andere studie uit 2014 dat zich speciaal richtte op de jeugd uit Hebron liet hoge aantallen zien van Palestijnse meisjes en jongens tussen de 13 en 17 jaar met zelfmoordgedachten. Ongeveer 30% van de Palestijnse jongens en 20% van de Palestijnse meisjes hadden “serieus overwogen een zelfmoordpoging te doen in de laatste twaalf maanden” en eenzelfde aantal had “een plan gemaakt over hoe zelfmoord te plegen in de laatste twaalf maanden.”

Het is belangrijk te vermelden dat veel Palestijnse gezondheidsexperts het niet eens zijn over de diagnose van PTSD in deze context omdat niet in aanmerking wordt genomen dat traumatische belevingen voortdurend zijn en daarom kan er niet van “post” gesproken worden.

De Gazastrook

Begin juli rapporteerde The Euro-Mediterranean Human Rights Monitor dat 91% van de kinderen in de Gazastrook aan psychisch trauma leed na de laatste Israëlische aanvallen. Het rapport toonde aan dat 9 van de 10 kinderen in de Gazastrook een maand na het einde van de Israëlische aanvallen te maken had met een vorm van conflictgerelateerd trauma.

Psychiater en docent aan Al-Quds Open University Youssef Awadallah vertelde aan Al-Monitor dat de psychische impact van de oorlog blijft hangen in de hoofden van kinderen en dat het nog jaren lang zijn uitwerking heeft. “Kinderen die familieleden of dierbaren verloren hebben zullen eerder te maken krijgen met PTSD,” zei hij. De meeste psychische problemen waar kinderen vanwege oorlog mee te maken hebben zijn nachtmerries, bedplassen, vijandigheid, slechte schoolprestaties, verandering van eetlust en isolatie. “Psychische littekens zullen niet altijd zichtbaar zijn maar ze hebben een enorm effect op de gezondheid van mensen” legt hij uit. “Kinderen worden meer getroffen door oorlog vanwege hun gebrek aan levenservaring en hun onvermogen om gebeuretenissen te interpreteren zoals volwassenen”. Leraren zullen een afname zien in schoolprestaties en een toename van afgeleide leerlingen die kampen met gevoelens van verlatenheid. Ook zal er een toename zijn bij de kinderen van geweld en agressief gedrag. De jongeren die het meest worden getroffen bevinden zich in de leeftijd tussen zes en twaalf jaar.

Suzy’s moeder , haar twee broers en twee zussen – in de leeftijd tussen 2 en 11 jaar – werden op 16 mei gedood door een Israëlische luchtaanval op de drukbevolkte Wahda Street in Gaza City. Fotobron: The Inside Palestine

Silwan, bezet Oost-Jeruzalem

Palestijnse kinderen in de Palestijnse wijk Silwan te Oost-Jeruzalem zijn getraumatiseerd door Israël’s voortdurende etnische zuiveringscampagne, waaronder de dreiging hun huizen te slopen. In een video van het televisiekanaal Maydan Al-Quds worden kinderen aan het woord gelaten die zeggen bang te zijn uitgezet te worden en worden achtervolgd door de gedachte om hun huizen en herinneringen te verliezen. Een van de kinderen zegt: “hier gaf ik altijd de planten water, relaxte ik, speelde ik en had een goede tijd. Na het besluit het huis te slopen ben ik bang. Ik ben bang voor mezelf, en ik ben bang dat de herinneringen zullen verdwijnen”. Iemand anders zei: “ik kan me niet voorstellen dat we dit huis zullen verlaten en niet meer terug zullen keren. Het is erg pijnlijk. Ik kan niet geloven dat we ons huis zullen verliezen.” “Mijn kleinkinderen vragen me pijnlijke dingen. Ze vragen hoe kolonisten het recht hebben om ons uit onze huis te zetten en het huis over te nemen, ondanks dat het door hun eigen grootvader gebouwd is” zei een grootmoeder. Veel kinderen vragen hun ouders waar ze naartoe gaan wanneer ze uit hun huis gezet worden maar niemand heeft daar een antwoord op.

Israëlische restricties en geweld tegen traumahulp.

Het is niet alleen dat de Israëlische bezetting de reden is voor trauma onder Palestijnse kinderen maar pogingen om wat verzachting te geven aan de mentale gezondheid van kinderen worden ook ondermijnd door Israëlische restricites en geweld.

Het vernietigen van een kindercentrum

Al-Tafawk Children’s Centre in het vluchtelingenkamp Jenin in de bezette Westelijke Jordaanoever dat wordt gerund door lokale vrijwilligers is de enige in haar soort in het kamp dat 14,000 Palestijnse vluchtelingen telt die dakloos raakten toen Israël in 1948 werd opgericht. Het centrum biedt 120 kinderen in de leeftijd van drie tot zestien jaar een plek om te spelen, te leren, te eten en geeft hen een warm welkom. Het is de enige plek van ontspanning waar ze naartoe kunnen gaan in de sombere omgeving van het kamp. In 2002 tijdens de tweede Intifada vielen er tientallen slachtoffers toen Israël een bloedbad aanrichtte. Meer dan 400 huizen werden platgewalst als collectieve straf. Het kamp is sindsdien onderheving aan regelmatige militaire invallen. In de nacht van 15 mei  deed het Israëlische leger een inval in Jenin Al-Tafawk Children’s Centre en vernielde het compleet. Hun voorwendsel was dat ze zochten naar wapens maar die werden natuurlijk niet gevonden. Allereerst begonnen ze met schieten buiten het centrum waarna de voordeur werd opgeblazen en ze het centrum binnenvielen. Ze haalden alles overhoop en vernielden alles wat waarde had. Los van het vernielen van meubels en materiaal werd opzettelijk de infrastructuur van het centrum vernield waardoor het gebouw onveilig en onbruikbaar werd. Ze vernielden de waterleidingen en de kranen, sloten het water af, vernielden de veiligheidsbox van de elektriciteit, sloten de elektriciteit af, vernielden de trappen en deuren en haalden de deurgrepen weg. Al met al loopt de schade op tot in de duizenden dollars. Kinderboeken werden zelfs niet gespaard. Volgens een getuige zei de soldaat die de kinderboeken vernielde dat Palestijnse kinderen geen boeken hoefden te lezen omdat ze op zouden groeien als moordenaars en gedood zouden worden. Deze woorden van de Israëlische soldaat deed ons denken aan de Palestijnse trainer en circusartiest Mohammed Abu Sakha.

Het gevangennemen van een circusartiest

Abu Sakha werkte als circusartiest en trainer bij de Palestinian Circus School in Birzeit, in de bezette Westelijke Jordaanoever, waar hij les gaf aan kinderen met leerproblemen. Hij zei dat hij met zijn werk probeert om kinderen hoop voor de toekomst te geven om de mogelijkheid dat ze deel zullen nemen aan geweld te verkleinen.

“Mensen zullen minder snel soldaten aanvallen en gedood worden wanneer ze een sprankje hoop hebben in hun leven.”

Het werk van Abu Sakha moet een doorn in de ogen van de bezettingsautoriteiten zijn geweest. In december 2015 werd Abu Sakha gearresteerd toen hij onderweg was naar zijn werk terwijl hij een militair checkpoint nabij Nablus overstak. Hij werd kort daarna in administratieve detentie geplaatst welke twee keer werd verlengd. Vlak voor het Islamitische feest Eid al-Adha in 2017 besloot Israël om hem vrij te laten. In een oogwenk, na twee jaar gevangenschap zonder berechting, was hij opeens geen bedreiging meer.

Mohammed Abu Sakha tijdens een optreden. Bron: Free Abu Sakha Facebookpagina

Het verbieden van de vertoning van “Shivering in Gaza”

In september 2015 ging the stad Yeruham onder druk door de knieën en werd ze de derde Israëlische stad die de geplande vertoning van “Shivering in Gaza,” aflastte. “Shivering in Gaza” is een korte documentaire door de Nederlandse filmmaker Geert van Kesteren over Palestijnen die met de nasleep van de oorlog proberen om te gaan. Sderot en Beersheba lastten de vertonin in juli van dat jaar al af nadat ambtenaren met dezelfde druk kregen te maken.

De film laat zien hoe traumaspecialist Jan Andreae trauma, rouw en angst bespreekt met lokale hulpverleners in de maanden na de Israëlische aanvallen op de Gazastrook.

Een patiënt drukt zich tegen Jan Andreae’s lichaam aan als onderdeel van een behandeling in de Gazastrook. Foto: Geert van Kesteren

De bestorming van het hoofdkantoor van een vooraanstaande kinderrechtenorganisatie

In de vroege ochtenduren van donderdag 29 juli bestormden Israëlische soldaten het hoofdkantoor van Defense for Children International-Palestine (DCI-Palestine) in de wijk Sateh Marhaba te al-Bireh nabij Ramallah. Zwaarbewapende soldaten ramden de voordeur in van de organisatie en werkten zich naar binnen. Het kantoor werd gewelddadig doorzocht en er werden een aantal computers geconfisceerd.

DCI-Palestine is een onafhankelijke lokale Palestijnse kinderrechtenorganisatie die zich richt op het beschermen en het promoten van rechten voor kinderen die wonen in de bezette Westelijke Jordaanoever, inclusief Oost-Jeruzalem “al-Quds” en de Gazastrook.

No Comment

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Rapportages per maand

Database


Voor een overzicht van mensenrechtenschendingen vanaf juli 2015 tot heden zie ons archief

For an overview of human rights violations from July 2015 to present see our archive

Facebook feed

Slachtoffers / Victims


Een lijst in omgekeerde chronologische volgorde, van Israeli's en Palestijnen die gedood zijn sinds de Tweede Intifada begon in 2000.

A list in reverse chronological order, of Israelis and Palestinians killed since the Second Intifada began in 2000.